واژه لر
واژه لر براي نخستين بار در متون تاريخي و جغرافيايي قرن چهارم به صورت هاي ( اللريه ، لاريه ، بلاد اللور و لوريه آمده است . مورخان در سده های بعد نظرات مختلفی در باره وجه تسمیه لرها بیان نموده اند . ( مستوفی - ۵۳۵- ۵۳۷ ) . برخی به ایرانی بودن این واژه اشاره و لر را ماخوذ از لهراسب می دانند . مورخانی مانند مستوفی می گوید : صحرای لور در شمال دزفول که در گذشته شهر باستانی اللور در آن قرار داشته خاستگاه لرها و نامشان را نیز ماخوذ از این شهر می داند . بیشتر مورخان سرزمین های ایلام . خوزستان . لرستان .اصفهان . چهارمحال بختیاری . کهگیلویه و بویر احمد. فارس وهمدان را مسکن اولیه لرها می دانند .


كساني كه به تاريخ، فرهنگ و هنر بخشهايي از ايران آشنايي دارند آگاهند كه سرزمين لرستان در تمدن شكوهمند گذشته و باستاني ايران نقشي پربار و سهمي ارزنده دارد . لرستان از نظر ديرينه شناسي و براساس گزارش هاي باستان شناسان يكي از كهن ترين پايگاههاي زيستي و آفرينشهاي فرهنگي بشري در جهان بوده است . آثاري كه از عصر پارينه سنگي تا دوره نوسنگي به دست آمده مويد قدمت و اهميت اين سهم و نقش هستند . تداوم اين حركت فرهنگي ، عصر مفرغ و حضور مفرغ كاران كاسي ( نياكان لرهاي امروزي ) است و لرستان سرزمين وسيعي است كه شامل بخش هايي وسيع از ايران عزيز ما مي باشد